Profil von erhanDün rüya, yarın hayaldir...FotosBlogListenMehr  |  Extras Hilfe |
Dün rüya, yarın hayaldir. Rüyayı mutlu, hayali umutlu yapan bugündür |
||||||||||||||||||
|
Thanks for visiting!
24 Juli Her Şey Sende GizliHer Şey Sende Gizli
Yerin seni çektiği kadar ağırsın
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Ne renk olursa olsun kaşın gözün
Karşındakinin gördüğüdür rengin..
Yaşadıklarını kâr sayma:
Yaşadığın kadar yakınsın sonuna;
Ne kadar yaşarsan yaşa,
Sevdiğin kadardır ömrün..
Gülebildiğin kadar mutlusun
Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin
Sakın bitti sanma her şeyi,
Sevdiğin kadar sevileceksin.
Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer
Ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın
Bir gün yalan söyleyeceksen eğer
Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın.
Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret
Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın
Unutma yağmurun yağdığı kadar ıslaksın
Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak.
Kendini yalnız hissettiğin kadar yalnızsın
Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü.
Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin..
İşte budur hayat!
İşte budur yaşamak, bunu hatırladığın kadar yaşarsın
Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün
Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun
Çiçek sulandığı kadar güzeldir
Kuşlar ötebildiği kadar sevimli
Bebek ağladığı kadar bebektir
Ve her şeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren,
Sevdiğin kadar sevilirsin...
CAN YÜCEL..... 02 November Her şeye Karar Vermeden Önce 2 Defa Düşünün!Soru 1: Özürlü sekiz çocuğu olan frengi hastası hamile bir kadına rastlasaydınız, ona kürtaj olmasını tavsiye eder miydiniz? Bu sorunun cevabına bakmadan önce lütfen ikinci soruyu okuyun. Soru 2: Şimdi bir dünya lideri seçme zamanı ve sizin oyunuz da sonucu etkileyecek. İşte üç aday hakkındaki gerçekler: 1. aday: Sahtekar siyasetçilerle işbirliği içinde ve falcılara danışıyor.İki metresi olmuş. Paket paket sigara ve günde 8 ile 10 bardak martini içiyor. 2. aday: İki kere işten atılmış, öğlene kadar uyur, üniversitedeyken uyuşturucu kullanmış ve her gece 1 litre viski içiyor. 3. aday: Madalya almış bir savaş kahramanı, vejeteryan, sigara içmiyor, nadiren bira içer ve evlilik dışı hiçbir ilişkisi olmamış. Tercihiniz bu adaylardan hangisi olurdu?
1. aday: Franklin D. Roosevelt ve bu arada... Bir Rekabet Hikayesiİkinci Dünya Savaşı'nın hemen öncesinde Almanya'da bir kasaba
Herzogenerauch'ta iki kardeş ayakkabı yapıp satmak üzere bir atelye açarlar; Adolph ve Rudolph Dassler.
Savaş sonrası Adolph, Rudolph'a artık birlikte çalışmak istemediğini, kendine ayrı imalathane açacağını söyler. Rudolph saşkındır. Ufacık kasabada iki kardeş ayrı imalathanelerde rekabet edeceklerdir. Kardeşine bunun mantıklı olmayacağını, bu ufak kasabada zaten insanların sayılı ayakkabı satın aldıklarını, ikisinin birden iflas edeceğini söylese de Adolph bu uyarıyı dikkate almaz ve kendine yeni bir ayakkabı imalathanesi açar. Gerçekten de aralarında kıyasıya bir rekabet başlar. Rekabetleri
doğdukları kasaba sınırlarını dahi aşar. Iki kardeş ayrıldıktan sonra birbirlerine küslerdir ve Adolph 1978 yılında öldüğünde tam 29 yıl dargınlardır. Bugün iki firmanın genel merkezi de bu ufak kasaba Herzogenerauch'tadır. Adolph Dassler'in ayakkabı şirketinin adı ADIDAS, Rudolph'un ki ise PUMA'dır. 12 Oktober sevgiliBize sevmesini öğretmediler sevgili,bize hep sevgiyi saklamasını öğrettiler Hep bekletmeyi..hep ertelemeyi...bu yüzden biz kiminle birlikteysek bir diğerini ama hep uzakta olanı özledik,hiç dinmedi doyumsuzluğumuz,biz hep uzaktakini sevdik sevgili...yanımızdakini değil,odamızın duvarının arkasındakini değil,birşeyler paylaştığımızı değil,uzaklardakini ulaşamadığımız kadar uzaklardakini sevdik... Yanımızdakileri kırıp geçirdik incitip üzdük de, hep ulaşamadıklarımıza sakladık söyleyemediğimiz o güzel sözleri... Özlediğimiz sevgiden delice korktuk biz sevgili. Sevmek bizim için sınırlarımızdan hiç çıkmamaktı. Kendi sınırlarımızda sevmek hep kapana kısılmaktı.Bu korku yüzünden hep karşımızdaki insanların sevgisini eksik bulduk,küçümsedik onların sevgisini,yeni heyecanlar arama isteği vardı.Bir kişide takılı kalmak ne kadar basit diyorduk. Gözümüz hep uçan kuşlardaydı Yüksek dağların en tepesinden bakıyorduk insanlara biz. Sorun bizdeydi sevgili. Sevgiye inançsız olan bizdik...Bir insan bizi sevmeye başladığında yenildiğinde sevgimize;ondan uzaklaşır, nasıl da tiksinirdik sevgilerinden biz. Ama bizden biraz uzaklaşmaya görsünler onları yana yakıla nasıl da arardık. Çünkü biz sevilmeye alışmıştık, hatırlasana nasıl da ihtiyaç duyardık seslerine, kokularına. Kaybolmuştuk dağıttığımız sevgilerde. Kim bizi seviyordu, biz kimi seviyorduk. Sınırlar erir, karışırdı herşey. Öksüz sahipsiz bir sevgimiz vardı ama onu kime vereceğimizi şaşırdık. İnanırlardı bize,inanırlardı o öksüz, sahipsiz, başıboş sevgimize. Çünkü çevremizdeki herkes o kadar hasretti ki sevgiye.. Çünkü onlar da bizim gibi sınırlar içinde büyümüşlerdi. açılamıyorlardı kendilerini tanıyamadan çıkamazlardı, sınırdan izinsiz çıkış yoktu bize sevgiye geçit yoktu.Kaç zamandır kendimizi kandırdık sevgili. Kimi sevenler şarkılarda yaşatır sevdiğini,kimi eski cüzdanındaki eski, soluk bir resimde, kimi ise hayallerle süslediği sınırlı dünyasında anlatacak çok şeyleri yoktur.Çok olan sadece çektikleri acılardır sınırlı dünyalarında. Bunu bilirler sevgili,ama kıramazlar zincirleri. Aşkı,sevmeyi,sevilmeyi kendimizi adamayı o kadar çok özlemişken,aynı zamanda ikiyüzlülükte içimize işlemişti.Kendimden biliyorum,gözümüzde hayatımızın zerre kadar önemi yoktu.Gerektiğinde hayatımızı hiçe sayacak kadar kahraman ama bir o kadar da yalancı ve riyakardık sevgili. Patlayıcı bir madde gibi taşırdık sevgileri.Kaygı dolu,ürküntü dolu bir sır gibi taşırdık sevgileri.Okuduğumuz yoksulluk romanlarında,gözyaşlarıyla seyrettiğimiz filmlerde anlatılan kahramanların hayatlarından daha berbattı hayatımız aslında.Ama kendimize duymadığımız şefkati onlara duyardık.. Birbirimize ne kadar ne kadar üzüldüğümüzü gösteremediğimizden, birbirimizin derdine yeterince eğilemediğimiz için bu filmlerdeki kahramanların hayatlarına ağlardık doyasıya...Aslında birbirimizi çok sevmek istiyorduk,ama nedense çok utanıyorduk bundan ve hep erteliyorduk. Yürürken sokakta karanlıklar eşlik ederdi yalnızlığımıza Sokağın sonunda o gökyüzünün yalancılığı bizi de vururdu kaybolan o sahipsiz aşklarıda... Biliyormusun bugüne kadar hep seviyormuşum gibi yaptım ben.Aslında onları tanımıyordum ben,ama yinede ihtiyacım vardı sevgilerine . Bağışlasınlar beni ve unutmasınlar, onlar adına onlardan daha çok acı çektim ben... Bir tek seni tanıyorum aslında ben... Bir tek seni... Dinliyorum anlat hadi... Demek sonsuza dek kaçıyormuş insan kendisinden.. 25 September PAPATYABir papatya tarlası düşün İlkbahar ayı Ve sen onun yanından geçen yolda yürüyorsun Ve o papatya tarlasında bir papatya dikkatini çekiyor Binlercesinden biridir ama sen sadece onun yanına gidersin Onda seni çeken bir şeyler vardır O papatyayı olduğu yerden koparırsın Sadece senin olsun istersin Sadece senin Öleceğini düşünmeden Ve gidersin o tarladan Bence bu ‘TUTKU’ İçindeki şiddetin durduramadığı bir bencillik Ama bir o kadar güzel ve hapsedici Yine o tarlanın kenarındaki yolda yürüyorsun Yine milyonlarcası arasında bir tanesi seni çeker Gözlerin başkasını görmez olur o an Onun için her şeyi yapmak istersin Dokunmak istersin Dokunamazsın,onunla orada ölmek istersin Ama birden hafif bir rüzgar eser Ve bir başka güzel çiçek kokusu gelir burnuna Dayanamazsın onun kokusuna Unutturur her şeyi bir anda Ve o kokunu geldiği yöne gidersin Papatya geride kalmıştır Yüreğinin bir kenarında Paylaşılmamıştır bir çok şey Unutulmaz ama geride dönülmez ona ‘AŞK’ bence böyle bir şey Yine o yoldasın Papatya tarlasının yanından geçen Ve yine bir papatya Milyonlarcasının içinde seni çeker Gidersin yanına Orda kalakalırsın O hiç ölmesin diye her şeyi yaparsın Tüm gücünle onunla olmak istersin Oradan seni koparacak hiçbir güç olmadığına inanırsın Ve orada onunla ölene kadar birlikte kalırsın Bence ‘SEVGİ’ de bu. 19 September Bir yerlerde tıkanıp kaldığında hayat, soluk almak güçleştiğinde, yüreğin susup, mantığın sürüklemeye başladığında ayaklarını, dağlara dönmeli yüzünü insan.
Yeni patikalar, yeni yollar seçmeli yüreğini ferahlatacak; yeni insanlarla tanışmalı, yeni keşifler yapacak...
Hep isteyip de, bir gün yaparım diye ertelediği ne varsa, gerçekleştirmeyi denemeli!
Her geçen gece, ölüme bir gün daha yaklaştığını; zamanın bir nehir, kendisinin bir sal olup da, O dursa da yolculuğun devam ettiğini anlamalı.
Baş döndürücü bir hızla geçiyorsa birbirinin aynı günler, her akşam aynı can sıkıntısıyla eve giriliyorsa, değiştirmeye çalışmalı bir şeyleri;
küçük şeylerle başlamalı belki; örneğin, bir kaç durak önce inip servisten, otobüsten; yürümeli eve kadar, yüreğine takmalı güneş gözlüklerini; gördüğünü hissedebilmeli!
Sağlığını kaybedip, ölümle yüz yüze gelmeden önce, değerli olabilmeli hayat!
İlla büyük acılar çekmemeli, küçük mutlulukları fark etmek için!
Başkasının yerine koyabilmeli kendini;
ağlayan birine 'gül',
inleyen birine 'sus'
dememeli!
Ağlayana omuz, inleyene çare olabilmeli!
Şu; adaletsiz, merhametsiz dünyaya ayak uydurmamalı; sevgisiz, soysuz kalarak!
Dikeni yüzünden hesap sormak yerine gülden, derin bir soluk alıp, hapsetmeli kokusunu içine...
Güneşin doğuşunu seyretmeli arada bir, seher yeli okşamalı saçlarını...
Karda, yağmurda; sevincine, coşkusuna; fırtınada boranda; öfkesine, isyanına ortak olabilmeli doğanın!
Bir çocuğun ilk adımlarında umudu; bir gencin düşlerinde geleceği; bir yaşlının hatıralarında geçmişi görebilmeli!
Çalışmadan başarmayı, sevmeden sevilmeyi, mutlu etmeden mutlu olmayı beklememeli!
Ama küçük, ama büyük; her hayal kırıklığı, her acı; bir fırsat yaşamdan yeni bir şeyler öğrenebilmek için;
Çünkü; hiç düşmemişsen, el vermezsin kimseye kalkması için,
hiç çaresiz kalmamışsan, dermanı olamazsın dertlerin;
ağlamayı bilmiyorsan, neşesizdir kahkahaların;
merhaba dememişsen, anlamsızdır elvedaların...
Ne, herkesi düşünmekten kendini, ne; kendini düşünmekten herkesi unutmamalı!
Bilmeli; çok kısa olduğunu hayatın; hep vermek ya da hep almak için...
Sadece, anlatacak bir şeyleri olduğunda değil, söyleyecek bir şey bulamadığında da dinleyebilmeli!
Aklı ve kalbiyle katılabilmeli sohbetlere...
Hafızası olmalı insanın; hiç değilse, aynı hataları, aynı bahanelerle tekrarlamaması için!
Soruları olmalı, yanıtları bulmak için bir ömür harcayacak!
Dostları olmalı, ruhunun ve zihninin sınırlarını zorlayacak!
Herkese yetecek kadar büyük olmalı sevgisi; ama, kapasitesi sınırlı olmalı yüreğinin ki, hakkını verebilsin sevdiklerinin; zaman bulabilsin; bir teşekkür, bir elveda için...
Yaşam dedikleri bir sınavsa eğer; asla vazgeçmemeli sevmek ve öğrenmekten;
ama,
herkesi sevemeyeceğini de her şeyi bilemeyeceğini de fark edebilmeli insan!
Tıpkı, her şeye sahip olamayacağı gibi...
Zamanın ninnisiyle, uykuda geçirmemeli hayatı! 18 September BeklenenNe hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar,
Ne de şeytan bir günahı,
Seni beklediğim kadar.
Geçti istemem gelmeni,
Yokluğunda buldum seni;
Bırak vehmimde gölgeni,
Gelme, artık neye yarar? 07 September SEVIYORUM DEMEKSANA, SENİ SEVİYORUM DEMEK ÖYLE ZOR Kİ GÖZLERİNİN İÇİNE BAKARAK SÖYLEMEK SEVGİMİ SARILIP BOYNUNA SICAKLIĞINI YAŞAMAK ÖPÜP DUDAKLARINDAN YANMAK, YANIP KOR OLMAK SESİNİ DUYMAK İSTİYORUM TELEFONU HİÇ KAPATMADAN SAATLERCE KONUŞMAK İSTİYORUM SENİNLEYKEN ZAMANI DURDURABİLMEK İSTİYORUM KEŞKE OKUYABİLSEYDİM AKLINDAN GEÇENLERİ ÇOK GEÇ OLMADAN ÖNCE AMA SONU NE OLURSA OLSUN YAŞAMAK İSTİYORUM BU ÇILGINLIĞI SENİNLE HİSSEDEBİLMEK İSTİYORUM HAYATI HADİ, ELELE VERİP UÇALIM BERABERCE GÖKYÜZÜNE DİNLE BAK BU ŞARKI SANA SENİN İÇİN SADECE... 02 September uyanHadi uyan Hadi uyan Madem ki güzelsin, güzeli yaşatmak için konuşamıyorumKONUSAMIYORUM ...Yalnizligin bu türlüsünü hiç yasamamistim ben. Oysa bu yalnizligin ilacinin sen oldugun biliyorum . Elimi uzatsam tutacagimi, kaygilarla dolu saatlerin bir anda yok olacagini biliyorum. Sandigin kadar güçlü degilmisim demek ki. Konusmak istiyorum. "Seni hiç sevmemistim, demek istiyorum."Ama çikmiyor bu sözcükler agzimdan. Tikanip kaliyor bogazimda .Nasil söyleyebilirim ki bunu ? Seni düsünmenin bile bana heyecan verdigini, nasil inkar edebilirim ? Seninleyken yüregimin deli bir irmak gibi çagladigini, hiç bitmeyen bir coskunun içinde neseyle yasadigimi nasil saklayabilirim ? "Sen hayatimda degisik bir renktin. Degisiklik ariyordum, sen bana yaklasinca uzak kalamadim" demek istiyorum. Oysa renklerin güzelligini seninle kesfettim ben. Her renge senin adini verdim. Hayatimda bir degisiklik olduysabu seninle geldi. Senden uzak kalmayi hiç düsünmedimki. Sana yakin olmanin verdigi hazzi baska hangi duygu tattirabilir bana ? "Alımlıydın, güzeldin. Bu yönünle etkiledin beni. Kisiligin, kültürün, zekan hiç dikkatimi çekmedi". Demek istiyorum. Bunun yalan oldugunu sen de biliyorsun. Sen yoktun. Sözlerin vardi, kendini anlatisin vardi, hayata bakis açin vardi. Ve ben senin olmadigin zamanlarda iste bunlarla yasadim. Simdi "Beni sadece güzelligin etkiledi" dersem kendimi inkaretmis olmazmiyim ? Ama kendimi kandiriyorum. Çünkü ben yollari içimdeki o tarif edilmez heyecanla astim. Seni gördügümde yasadigim titremeyi gizleyebilmek için ne yapacagimi sasirdim. "Aslina bakarsan ben aska falan da inanmam " demek istiyorum. Askin gücünün hayattaki baska hiçbirseyden daha kuvvetli olmayacagina inanirken ... Dogrulari yüregimin sesiyle bulurken ... Insani insan yapan en önemli seyin ask oldugunu düsünürken ... "Aska inanmam" demek "Ben hiç yasamadim" demekle es anlamli... Hayat hep seçenekler sunar insana. Ama her zaman dogrusunu seçmek mümkün degil. Önemli olan yasanan yanlis da olsa bundan yarina dair bir ders çikarabilmektir. Ben simdi yanlisi yasiyorum.... |
|||||||||||||||||
Private Nachricht senden
RSS-Feed abonnieren
Weiterempfehlen
Zu My MSN hinzufügen
Zu Ihrem Netzwerk hinzufügen
Für Benachrichtigungen registrieren
|
|
